joomla templates top joomla templates template joomla

Verslag Clubkampioenschap zomerseizoen 2014

Wel beste Puurcyclisten,

om Wim Sonnevelt te parafraseren met ‘die mooie zomer is weer voorbij’, … het seizoen is inderdaad voorbij maar ze heeft ons een waardige kampioen gebracht. Den Dimi verdient die titel om meer dan één reden. Dit verslag wil kort schetsen hoe het er op de laatste zondag, den 12e oktober, aan toe is gegaan.
Dit verslag is een onbeschofte verenging, een flauw afkooksel, van de gebeurtenissen die zich binnen de muren van onze club afspeelden. Het zijn altijd enkelingen die in de bloemetjes gezet worden met het volle besef, tegelijkertijd, vele anderen verweesd achter te laten. Onze excuses! Mag ik daarom vooreerst een welgemeende dank u wel zeggen aan iedere puurcyclist(e), want een vereniging teert niet op zijn kampioenen maar op de inzet van AL zijn leden. Den Dimi zal me deze visie niet kwalijk nemen. Als geen ander weet hij waaruit het bestaansrecht van een club voortspruit.
Ik heb geprobeerd om het clubkampioenschap ludiek te beschrijven. Ik mag dan ook stellig stellen dat ik verrast werd om meer dan één reden!


Vooreerst, hoeveel geluk kan een wielerclubke hebben bij de afsluiting van haar zomerseizoen? Veel en veel zomer! Nochtans toen ik met den Dimi daags ervoor de rit van het kampioenschap ging verkennen en we de tijdrit op den dijk aan de Notelaer gingen afpijlen was het andere koek. Tot op ons bloot vel zijn we nat geworden en zijn we verkleumd met de schoenen vol water naar huis gereden. Zelfs voor een pint hadden we gene moed meer, ge kunt al denken. Ik heb er mijn eerste herfstverkoudheid aan overgehouden. Maar de zondag was het wonderwel stralend weer, een gulle warme zon en voor de tijd van het jaar een ongezien helblauwe hemel. We waren met 22, waarvan  er 18 gereden hebben voor de titel van clubkampioen 2014.

web bijna etenTen tweede verschoot ik van het zicht op het peloton vanuit de camionette. Ik citeer Gerda letterlijk achter haar stuur gezeten: “Ja, ge ziet iets en ge ziet niks! Daar verschiet ge van hé manneke”! “Natuurlijk” … zo gaat ze verder: “Het is niet elke zondag kermis, dat is zo … maar toch dikwijls! Ja wij zien hier wat”. Met die ‘wij’ refereert ze naar Katrien. Nuchter en rationeel analyseerde ze verder de situatie: “Afhankelijk van het weer zien wij de poepekes heel goed. Als de broekskes spannen, bij de ene al wat meer dan bij den andere, is er wat te zien”. Haar fonkelende oogjes en haar glimlach spraken boekdelen. Ze besloot met te zeggen: “ Ik zit er niks mee in om wekelijks met de camionette te konvooieren”. Merci Gerda … en Katrien, wij ook niet!

web strenge juryTen derde, de gedrevenheid, de winners mentaliteit dat op zo’n kampioenschap naar boven komt drijven, toch als er een eindmeet getrokken wordt, ook al is of was het een denkbeeldige. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan, wordt weleens gezegd. Zowel op de tijdrit van 4,1km, als tijdens de quiz steekt die grinta bij onze cyclisten de kop op. Gelukkig geen accidenten op den Tibo na, die na een kleine uitschuiver in de laatste bocht richting finish, onderuit ging. Gevolg een geschaafde elleboog. Maar dat komt goed makker dankzij de professionele zorgen van onzen apotheker. En die mindere chrono natuurlijk, ja ... uwen tijd komt nog, daar kunt ge zeker van zijn. Tot slot het moet gezegd, den Achiel was web klaar voor vertrekde te kloppen man en niemand kon zijn wielspoor volgen… En dat met zene 29’er. Ik denk dat hem toch hier en daar nen bocht over het dijkgras korter gerond heeft. Hij liet de tweede maar liefst 19” achter zich. Ook ne straffe, en dat telde echt mee in het rekenblad voor clubkampioen, was de Frank. Hij schatte zichzelf en zijn rechtstreekse tegenstander tot op de seconde juist in, niemand deed beter. Vele anderen zetten wel een goede tijdritprestatie neer, maar overschatten zichzelf sterk of juist niet, en deden het veel beter dan ze dachten in vergelijking met hun respectievelijke achtervolger(ster).

web moeilijk die droedelsTen vierde, den ducky. Altijd is hij goed voor een verschietelijke grap. Ge moet er gene statisticus voor zijn om dat te voorspellen … Zijn onschuldig smoeleke laat niets vermoeden. Ja hij is zo geslepen en spitsvondig, hij brengt altijd leven in de brouwerij op een moment dat niemand het verwacht. Zo verraste hij vriend en vijand door een ongelooflijke tijd te neer te zetten …. Bij wijze van spreken hé, want vijanden heeft hij niet. Voor de goede orde … heb ik hem toch op de laatste plaats geklasseerd. Het zal hem worst wezen … kameraadschap en plezier, daar is het hem om te doen. Op zijn manier toont hij ons de goede weg om in het leven te staan. Een ware verrijking om zo iemand in de club te hebben.

web quiz gewonnenTen vijfde, vrouwen laten zich niet zomaar kloppen. Waar ze ook maar kunnen zullen ze het niet nalaten de mannen op apegapen te zetten. De quiz was onweerlegbaar hun onderdeel van het kampioenschap. De overige 4 mannenteams, zaten kort op hun wiel, maar ze wonnen de sprint met het kleinste verschil. Ze leerden ons wat het is om efficiënt en dodelijk voor de mannelijke coureurs droedels en weetvragen op te lossen. In ieder geval weten we nu hoe we ‘velo’ & ‘Peter Sagan’ kunnen schrijven. Proficiat Carine, Gerda, Ingrid en Edith!!!!

web schoon koppelTen zesde de erkenning van onze kilometerkampioen. Bart Vermeir herinnert er ons terecht aan om volgens de afspraken van vorig seizoen OOK deze kampioen te eren. Wel die titel gaat met respect naar onze enige echte Treige. Op 37 ritten fietste hij 4130 kilometer bij elkaar. Enig rekenwerk leert ons dat je dan niet al te veel ritten forfait mag geven. In totaal telden er 52 ritten mee voor de km-ranking en kon je een totaal van 5578 km via de VG bij elkaar pedaleren. De gemiddelde snelheid voor de VG was 29,06 km/u en we klommen daarbij 20.735 hoogtemeters bergop. Bedankt Treige voor je inzet in de clubwerking … Ook in tijden dat alles wat tegenzit heb je de pedaalslag erin gehouden. Veel respect en dank … en niet alleen van mij!

web de keukenTen zevende, het afscheid van Luc als actief bestuurslid. Natuurlijk zal hij blijven fietsen met onze kleuren en blijft het brugske ons brugske. We konden het toch niet nalaten om al was het maar symbolisch Luc te bedanken voor zijn werk achter en voor de schermen van onze club, met een waardebon voor enkele fleskes wijn van onze huisleverancier Campodivino. Bedankt man. We sloten het kampioenschap af met een 3-gangen menu inclusief drank op kosten van de clubkas. Merci Hilde & Luc en natuurlijk ook dank aan de helpers in de keuken.

web 2e prijsweb 3e prijsTot slot, en hij had het zelf niet in de gaten …, sleepte den Dimi de kampioenstitel 2014 uit de brand. De kampioenentrui zal volgend seizoen de uwe zijn. Tweede werd Bart Vermeir en derde de Ferre. Mannen geniet ervan met een speciale knipoog naar onze sponsors RMB en Kinefit.

 

Tot op de fiets,
Amedee.