joomla templates top joomla templates template joomla

Zondag, 2 november, Allerzielen.....

wel....21 zielen trokken het veld in voor de mtb-tocht van Moerzeke. 21 zielen kwamen allen terug het veld uitgekropen. De ene iets meer moe dan de andere, maar allemaal voldaan en content met de voor ieder op zijn niveau, knappe, sportieve prestatie. De volle 46 km werd afgelegd en we dronken er eentje op.

Nu het echte verhaal.


Naar elke veldslag vertrekken de soldaten met hun piekfijne materiaal. De ene vertrok aan de Brug richting overzet te Sint-Amands, de andere kwam te laat en vertrok dan maar in galop daarheen en nog anderen stonden ons al op te wachten aan de overzet. Het leek op zeker moment, dat PuurCycling de overzet voor zich alleen had ingehuurd. Met ons allen, behalve de dametjes, de grachtduiker en de Ferre (met de auto tot daar), betraden de boot.....Luc Schelfhout alias den Ducky had al een eerste showke in petto! Een nederige knieval richting de overzet in een geweldige afdaling naar het ponton leverden hem een opengereten knie op. Enfin, een schaafwond. Het eerste oorlogsslachtoffer was een feit. Wij maar hopen dat we veilig aan de overkant zouden geraken van de Schelde richting Kastel...:-( brrrrrrrrrrr

Ondertussen was er al een clown van dienst, van wie de naam niet vermeld wordt, die al voor vroege pret zorgde. Een veilige aankomst aan het ponton euver twotter werd ons geleverd door kapitein snor. We konden in alle voorzichtigheid met de mtb aan de hand omhoog klauteren op de steile beklimming richting dijk. Eenmaal het asfalt onder de voeten trokken we richting Moerzeke. Een waar legertje PuurCyclisten aangevuld met maten van den Ducky, nen topper van mtb-team Klein-Brabant, een Snelvoeter, de Ludo die we vorige week in Sint-Amands mee op sleeptouw hadden genoemen, een landbouwerke en de Duveltrui van de Geert De Gang. Een ganse dreef vol mtb-ers, het leek wel een peloton gefietserde soldaten.

Bij aankomst aan de inschrijving bleek al snel dat de ambiance goed zat. De start kon niet snel genoeg genomen worden. In grote groep namen we de uiteindelijke start van een niet al te zware tocht. Een ritje zonder incidenten, al kun je wel stellen dat er in onze groep zeker ene bij was waarbij de ogen niet zo goed werkten, of waren het de overduidelijke dubbel geplaatste gele peilen die ze verstopt hadden...??? Of ging het te snel...??? Het zou kunnen want om 20 over 10 waren we aan de finish. Daar begint dan een feestje van PuurCycling! De ganse breedte van de zaal hadden we na een half uur nodig om allemaal aan tafel te kunnen zitten. Zelfs 2 baanjanetten waren ons komen vervoegen, tof als men de moeite doet om mee het plezier te proeven. We waren trouwens niet alleen als team aanwezig, ook de vroeger vernoemde kameraden en nog wat dames kwamen bij aangeschoven aan tafel.
Dat het goed was en plezant hoeft geen uitleg denk ik. Na een pint of...een paar dus, en een sfeertje om U tegen te zeggen en nadat enkelen reeds vertrokken waren richting overzet...vertrokken de die hards ook naar den overzet. Wat die overzet aan speciaals heeft? Zelf weet ik het ook niet maar het doet iets met een mens :-). Het is daar altijd een zotte bedoening, ik merkte daar enkele pubers op (of 'volwassenen' met puberale verschijnselen). Voor een keertje was ik de rust zelve en bevond me op de achtergrond ;-). Eenmaal op het overzetbootje was het nog niet gedaan, rarara, wie was er weer de aanstoker??? Zij die er bij waren weten het wel, menig band stond na een bootreis van luttele minuten wat platter. Ja hoor, ook de mijne en dat na mijn rustige aanwezigheid gedurende de daaraan voorafgaande uren. Enfin, het vaartuig meerde aan en we trokken met ons artilleriegeschut richting dijk en thuis. Al vond den Ducky toch nog even de tijd om nogmaals de show te stelen. Alweer een knieval om te laten zien hoeveel respect hij had voor de passerende Scheldemeermin.  Of was hij beDuveld...??? Wie zal het zeggen?

De laatste tocht werd dan maar ingezet, een kilometer of negen richting Kalfort met het overboord gooien van de Cuveele, de Martens, en de Fluppe van 'T Hof van Coolhem. Volgens de laatste was 32 per uur niet rap genoeg, Al bleek snel dat 40 per uur dan weer te rap was. Wie snapt er daar iets van? De terugweg was dus bijgevolg een langgerekte spurt met snel reagerende benen...een reactie op den alcool, of was het verzuring?

Eenmaal thuisgekomen kwam het besef dat we ons weer geweldig geamuseerd hebben en dat we er als PuurCycling weer stonden als grootste en meeste, hydraterende team. Of dat laatste gezond is weet ik niet maar het was dan toch zot plezant!

Hopelijk volgende week weer zo een mooi verhaal!