joomla templates top joomla templates template joomla

MTB Humbeek

Een kleinere delegatie maar niettemin een ambiance en een gebeurtenis om niet te vergeten.

7u30 op de Brug, 5 dapperen nemen hun, carbonnen, aluminium ros tussen de benen en trekken richting Humbeek. Op weg naar ginder bleek al snel dat er ene heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel slechte benen had! Jaja den treige had een offday van jewelste. Juist tot ginder geraakt en daarmee is zijn verhaal geschreven.

 

Eenmaal ginder aangekomen vleiden we ons na het inschrijven op een stoel om te wachten op de ploegmakkers en nog een aantal collega's uit gans Klein-Brabant. Met een groep van een man of 15 trokken we het veld in. Na goed 2 km was den treige al ribbedebie...het is te zeggen, hij was er al af. Jullie lezen het goed, hij kon niet volgen! Na wat bezorgde blikken en een bezorgde oldtimer, de Chille en na wat over en weer gepraat zette ik voor mijn makkers het licht op groen. Ze moesten niet wachten op een half gebakken cyclist. De dapperen trokken dan maar ten strijde. Peterke en zijn makker Filip waren al een tijdje voor ons weg. Fluppeke is nog niet zo lang bezig en heeft nog wat training nodig, vandaar dat hij wat langer rijdt over de tocht. Duurtraining is de basis van alles niet waar.
Na goed 18 km zag ik mijn makkers terug. Ik stuurde hen onmiddellijk terug het veld in. Joris Peeters, een brave jongen ;-), nam me gedurende een kilometer of 8 op sleeptouw, maar ook dat ging echt te snel. Op een gegeven moment reed er me zelf ene voorbij, bergop, en het was een mens van meer dan 100 kg en niet al te groot. Dan beseft een mens hoe relatief het allemaal wel is en dat je moet genieten van alles wat je maar kan! Enfin, we zijn er uiteindelijk allemaal wel geraakt he. Spijtig genoeg kan ik nu niet oordelen hoe het verlopen is bij de vliegeniers van voor he. Maar dat het snel ging hoeft geen uitleg zeker. Zo snel dat er een prof was die door pure snelheid 3 keer zijn ketting overtrapte. Ge zou dan denken dat die mannen topmateriaal hebben...Allemaal veel te licht gemaakt zeker, of te veel onderhouden. Ik gok op het tweede.
Nadien, op een etentje voor het goede doel hoorde ik dan de ware toedracht van 3 keer kettingbreuk. De eerste 2 keer was het effectief kettingbreuk! Een paar bereidwillige mtb-ers hielpen onze arme Frank weer terug het veld in. Maar die 3de keer...wel wel. Kettingbreuk? Na wat terug wandelen en mensen te vragen achter een ketting die ergens zou liggen kwam hij toch ineens tot het idee om eens naar zijn fietske te kijken...jaja, kun je het al raden? De ketting was gewoon afgelopen en hing nog schoon aan dat mooie, rode, volstalen mtb-ke...typisch ons Frankske, beetje verstrooid maar als ge het hem dan hoort vertellen des te grappiger. Daarvoor doen we het toch, prettige verhalen en plezier. De après-rit kon ook weer tellen! We zijn heeeeel goed bezig! Al het vocht wat we onderweg kwijt spelen winnen we nadien in het veelvoud terug.
Het was weer plezier tot en met en dinsdag wordt het een plaatselijk ritje in één groep, plezier gegarandeerd!
 
Met honger zullen we ook niet naar huis moeten want ons Madam maakt verse soep voor de PuurCyclistjes die zo de laatste 2 km aangesterkt richting Excelsior kunnen voor de koffietjes ;-)