joomla templates top joomla templates template joomla

"Het evangelie volgens Vlaanderen"

HET MOET GEWEEST ZIJN om in de menselijke behoefte aan Christussen te voorzien dat men wielerwedstrijden is gaan organiseren. Tot een andere conclusie kan ik niet komen wanneer ik schuimbekkende renners zie vallen en opstaan, luidkeels aangemoedigd door hen die niet beter weten en schreeuwen om harder, en sneller, en heroïscher. God heeft ons lang geleden verlaten zonder een briefje op de tafel na te laten. Maar wij die hier onwaardig rondkrabbelen en ons voortplanten gelijk al het ongedierte doet, wij zijn niet bij de pakken blijven zitten. Wij simuleerden de kruisweg, zetten onze eigen Christussen op de fiets, en joegen hen door de modder en het slijk dat wij zelve zijn. Sterven voor het volk, daarvoor ben je ofwel renner, ofwel de zoon van God. En verrijzen doet alleen de winnaar, op het bovenste schavot, overladen met palmen en zoenen van een plaatselijke Maria Magdalena.

De heer heeft ons de koers gegeven en heel de hemel weent van jaloezie wanneer een coureur zijn armen de lucht in steekt. Want zoveel is zeker, was de koersfiets toen al uitgevonden geweest, dan had Jezus zijn dodentocht richting crucifix in geen geval te voet gedaan. Sommige wielerverenigingen hadden dit reeds begrepen en gaan in de zomer per fiets op bedevaart naar Lourdes of Santiago de Compostella, dit even in de marge. De vraag echter, waar de ultieme nazaat van de Nazarenner dient te sterven om zijn supporters te verlossen van hun grote en hun kleine zonden, is een vraag waarover menig Concilie zich kan buigen. Zelf zou ik opteren voor de muur van Huy, maar ik weet ook dat de kasseien van Roubaix, Cauberg, de Tourmalet, de muur van Geraardsbergen, de Mont Ventoux en de Koppenberg uitstekende surrogaten voor kruishout zijn.

Maar kalenders liegen niet, de kruisdood was de gril van een april, en geheel ontoevallig kent ook de wielrennerij zoiets als een voorjaarse Goede Week. Een week die wordt beleden tussen Meerbeke en de Hel. In die zin zal het geen paus verbazen wanneer Pilatus vandaag zijn martelaren op pedalen over de Pladutsestraten dezer aarde jaagt. De Ronde van Vlaanderen als nieuwste testament, de troost der armen, ter genezing van scheurbuik in de tanden, koudpis, koliek en vliegende etter! De Ronde van Vlaanderen is de bijbel die uit zijn elfendertig boeken treedt, met de tenhemelopneming pas op de laatste streep, onder een spandoek van 'Het Nieuwsblad'.

 

Wist je dat het recreatief fietsen anno de jaren 1900 in Vlaanderen ...

vanuit sociologische gezichtshoek, ontstaan is uit het katholieke arbeidersmilieu?

Neen, wel toch is het zo!!! Dat Vlaanderen overwegend katholiek was in die dagen is geen verrassing. De industriële revolutie was nog in volle gang en de beelden en verhalen over deze zwarte periode van sociale uitbuiting en armoede kennen we allemaal (zie de film 'Daens'). Ondanks al die miserie, en ook dat is geen nieuws, stond de Vlaming bekend als een harde werker in de fabriek of de pachthoeve - arm, maar een sociaal rijk leven om en rond de vele volkscafé's - gedreven en gehard door de bittere leef- en werkomstandigheden sinds vele decennia - optimistisch en loyaal aan kerk en baas, maar ook aan het nog prille vaderland. Daarbij was er de sociale ingewortelde gewoonte om de werkweek af te sluiten met de zondagse misviering bij meneer pastoor, gevolgd door een bezoek aan de vele staminee's, niet altijd tot groot jolijt van het achterblijvende gezin.

Verbaasd het jullie nu nog, dat net die karakter- en volkseigenschappen ertoe hebben geleid, dat de Vlaming altijd al een hart en ziel gehad heeft voor het fietsen? Neen toch!!! Waarom denk je dat de veldcross eigenlijk en nog steeds is, een Vlaamse sport op wereldschaal?

Onze voorvaders waren in de wieg gelegd en zodanig gesocialiseerd, meestal onder de vleugels van de kerk, dat het niet anders kon dan bestoken te zijn door de wielermicrobe. Echter daar is 40 jaar geleden de klad in gekomen. De secularisering van het katholieke geloof begon zichtbare tekenen te vertonen in alle facetten van onze samenleving. Dus ook in de wielersport. Onmiddellijk merkten we dat misschien nog niet, omdat we met Eddy Merckx de allergrootste onder ons hebben gehad. Zijn generatie heeft het verval in de Vlaamse wielersport nog wat kunnen maskeren. De kerk heeft zo'n Vlaamse god niet gekend en daar is de teloorgang echt doorgezet. Die bleek ook later, toen het bezef er kwam, onomkeerbaar te zijn geworden. Gelukkig merken we die totale neergang in het fietsen niet. Stilaan wordt er terug een generatie opgeleid, mede door de sterke opkomst van de vele regionale wielertoeristenclubs, die Vlaanderen weer op de wielersportkaart zet. Ook niet onbelangrijk is het feit dat fietsen 'cool' staat! Het zit in de schuif van het zogenaamde sociale 'goed' gedrag. Dit is echter een algemene Europese tendens die past in onze 'ecotijd'. Ze is zeker niet typisch voor vlaanderen. Rond dat thema van gezond leven kunnen de politici niet voorbij en natuurlijk ook de sponsors en bedrijfswereld niet.

Maar terug naar ons verhaal over de katholieke ontstaansgeschiedenis van de wielersport. Na de eerste wereldoorlog was het ook niet onbelangrijk, in de verdere ontwikkeling van de wielersport vanuit sociologisch standpunt, dat de arbeidersklasse met hun interesse voor de koers, het gezelschap kregen van lieden die tot de zogenaamde hogere klasse behoorden. Tegenwoordig komen de coureurs uit alle sociale lagen van de bevolking. Ga een stukje trainen en de kans is groot dat je in het peloton van wielertoeristen een jurist, een dokter, een politieker, een leerkracht, een zakenman ... tegenkomt.

Die sociale opgang van onze sport heeft niet louter zegeningen meegebracht. Wielrennen is veel duurder geworden. Toen ook de elite ging fietsen werd de neiging tot commercialisme en het modieus pronken alsmaar groter. Een volledige fietsuitrusting kost tegenwoordig dan ook handen vol geld. Als gevolg daarvan zijn er vele arbeiders en arbeiderszonen verkast naar het tennis, de paardensport, tot zelfs de golfsport. Natuurlijk is dat allemaal een logische ontwikkeling die samengaat met de stijging van de welvaart. En uiteindelijk kan niemand daar tegen zijn. Het onmiddellijke gevolg hiervan is dat ook onze vrouwen en meisjes geduchte fietsmaten zijn geworden. Ik zou ze de kost niet willen geven, maar vele mannen wielertoeristen kijken vol ontzag op tegen hun vrouwelijke clubgenoten. Prachtig is dat niet waar!

Toch heb ik al eens heimwee naar de tijd dat een wielrenner op zijn bijna onverstaanbaar platvlaams stotterde en mompelde, en dat een koersbroek na een valpartij met een lap zwarte katoenenstof werd opgelapt tegen de volgende koers. Of is dat gewoon oud worden?

Hey STREVERKES ALLEMAAL!!!

Rijden of niet rijden??? Veel hangt af van je partner, het weer en je stand in het klassement, niewaar?

Het weer? Via deze interessante website, een echte meteobank, kan je veel meer zien dan via De Boozere Frank. Ge moet net als bij uw pedalen, op onderstaande link een klikske doen. Enkel ne goeie raad... gebruik je muis in plaats van je schoen. Twijfel je nu nog om te rijden, en denk je ik geloof het voor geen cent? Wel dan zal je stand in het PuurCycling ...

Klassement? ... niet aankomen op minus één of meer percent. Ge kunt ervan op aan, dat er meer dan vijf aan de meet zullen staan. En dat je zeker weten, door vele atleten, er zult worden afgereden.

Je partner? Als je je huiswerk nu nog moet maken, wat zit je hier dan te doen? Gij se oen, met je gedachten bij ons club en een koersbroek vol geluk.

 http://www.meteovista.be/Europa/Belgie/Puurs/4053882